گیاه فرنجمشک

 

فَرَنجمُشک با نام علمی scutellaria lateriflora گیاهی است پایا، چندساله به ارتفاع 120- 30 سانتی متر، دارای ساقه خمیده، چندگوش، کرکدار و منشعب از تیره نعناعیان و دارای شاخه‌های پرپشت و متعدد است و یکی از گیاهان دارویی است. به آن فرنجمسک، فرنجموشک، افرنجمشک، ریحان قرنفلی، پلنگمشک و برنجمشک نیز گفته‌اند.

برگ‌های این گیاه متقابل بیضوی و قلبی‌شکل و دندانه‌دارند. ریشه این گیاه کوچک و استوانه‌ای شکل، سخت و منشعب است. گل‌هایش سفید یا گلی رنگند. میوه‌اش فندقه و قهوه‌ای رنگ می‌باشد. فرنجمشک در زمان گل دهی بوی لیمو می‌دهد و دانه‌هایش قهوه ای است

محل رویش آن در ایران در جنگل گلستان، گنبد، دره هراز نزدیک آمل، تنکابن، باختران و لرستان می باشد

این گیاه در طب به عنوان بادشکن و ضد تشنج و مقوی معده ،معرق و زیادکننده ترشحات صفرا تجویز می‌شود. به علاوه در رفع سرگیجه، رفع حالت قی زنان باردار و بی خوابی و ضعف مصرف آن توصیه شده ‌است

فرنجمشک تاثیر فوق العاده‌ای در تسکین و رفع درد و نفخ معده، بی‌خوابی، درد قاعدگی و انواع سردردها دارد. برای اعصاب مفید بوده و با ایجاد آرامش هر نوع فشار روحی و نگرانی عصبی را از بین می برد. در رفع التهابات ناشی از گزش حشرات و تبخال جزء بهترین داروهای گیاهی به شمار می‌رود. خوردن روزانه چای فرنجمشک بهترین دارو برای رفع خستگی و اسپاسم عضلانی است.