رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۶ اسفند ۱۳۹۸

شهید محمد صادق بابایی - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

شهید محمد صادق بابایی

Loading the player...

دانلود

 

شهید محمد صادق بابایی فرمانده گردان مهندسی رزمی لشگر17علی ابن ابی طالب(ع)(سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)

سال 1336 در شهر اراک در يک خانواده مذهبي چشم معصومانه کودکي به جهان باز شد که او را محمد صادق ناميدند.
کلاس هاي دبستان را در آرامش کودکانه به سر آورد. سال هاي دبيرستان را به خوبي سپري نمود و پس از اتمام تحصيلات شغل مقدس معلمي را انتخاب کرد و در شهرستان سروند , يکي از مناطق محروم استان مرکزي و در روستاهاي مختلف مشغول تدريس شد.

او براي مردم مستضعف، هم معلم بود هم مبلغ، هم حلال مشکلاتشان، هم کمک کار زندگيشان و برادر و شريک غم هايشان.

با آغاز حرکت انقلاب او نيز به صف مبارزان پيوست ، با تجربه هايي که داشت، در تشويق مردم وجوانان و راه اندازي راهپيمايي ها، شرکتي مؤثر و فعال داشت. فعاليت هاي اجتماعي و سياسي را با نخستين حرکت هاي مردمي آغاز کرد. همگام با مردم در همه راهپيمايي ها و تظاهرات شرکت جست و به پخش نوارها و اعلاميه هاي امام پرداخت.
در همه سال هاي انقلاب، تا پيروزي آن در بيست و دوم بهمن 1357، از هيچ کوششي فروگذاري نکرد.

پس از پيروزي انقلاب و شروع جنگ تحميلي به ميادين نبرد رفت و در عمليات رمضان از ناحيه پا مجروح شد.او پس از سلامتي وارد پشتيباني و مهندسي جنگ جهادسازندگي (سابق) شد و از همان موقع فعاليتهايش را با مهندسي جنگ آغاز کرد.

ورود ايشان به جهاد سازندگي همزمان بود با کار جذب و سازماندهي نيروهاي مهندسي جنگ که با موفقيت کامل توانستند اين ماموريت را انجام دهند ,تا جايي که در عمليات والفجر مقدماتي از نظر نيروي کيفي و کمي هيچ مشکلي در بخش مهندسي جنگ احساس نمي شد و بيش از 700 نفر نيرو جذب شده و در پشتيباني جنگ مشغول به فعاليت بودند . همه اين برکات از وجود چنين شخصيتي بود که در سمت جذب و سازماندهي مشغول فعاليت بود.

پس از مسئوليت جذب و سازماندهي به دليل تحولاتي که در مسئوليت هاي پشتيباني مهندسي به وجود آمد، ايشان مسئوليت جانشيني پشتيباني جنگ استان را به عهده گرفتند و سپس به عنوان فرمانده گردان انتخاب شدند و پس از جلسه اي در منطقه، ايشان به عنوان مسئول پشتيباني ومهندسي جنگ استان مرکزي در مناطق عملياتي معرفي شدند و تا پايان عمليات کربلاي 10 که به افتخار شهادت نائل آمدند؛در اين سمت خدمت کردند.
همرزمش مي گويد:

پس از عمليات «رمضان» که به عنوان يک نيروي رزمنده بسيجي در آن شرکت فعال داشت با آمدن به مهندسي جنگ جهاد در عمليات خيبر، بدر، کربلاي چهار و پنج، والفجر نه، و نصر يک و دو حضور مستقيم وتعيين کننده اي داشت.
در شب هاي عمليات از روحيه اي بسيار والا برخوردار بود. هميشه در حين عمليات در کنار رانندگان لودر و بلدوزر بود و يک لحظه از آنان جدا نمي شد.

در منطقه حين انجام کارهاي مهندسي وقتي مشکلي پيش مي آمد خيلي صبورانه با مشکلات برخورد مي کرد. به ياد دارم براي احداث پل عظيمي مشغول فعاليت بوديم و کار دچار مشکل شد. ايشان معمولاً وقتي براي ستاد مشکلي پيش مي آمد وضو مي گرفتند و دو رکعت نماز مي خواندند و تمام همرزمان معترفند که هيچ موردي نبود که مگر پس از نماز و راز و نياز محمد با خداوند متعال مشکلات حل نشود. بعد از عمليات کربلاي پنج در تاريخ 7/2/1366 قصد داشتند با توجه به اينکه که کارها سبک تر شده به مرخصي بروند و اولادي را که خداوند به او اعطاء کرده، ببيند . عمليات نصر يک و دو آغاز شد و بلافاصله به غرب رفت و در اين دوعمليات شرکت فعالي داشت و بار سنگين فرماندهي گردان به عهده ايشان بود. وقتي همرزمانش به او مي گويند چرا به مرخصي نمي روي ؟ گفت نمي دانم چه موقع بايد بروم. پس از آن به منطقه شيلر براي انجام کاري مي رود و بعد از آن مي خواهد به منزل خود تلفن بزند که حمله هوايي دشمن آغاز مي شود.

با بمباران نمودن منطقه توسط هواپيماهاي دشمن، حاج صادق خودش را به روي همرزمي که با اوبوده مي اندازد و خودش را سنگر و حفاظي براي او مي نمايد تا به او آسيبي نرسد . بدن خودش آماج ترکش هاي راکت قرار گرفته و به مقام رفيع شهادت نائل مي شود.