روز علفه

 

آخرین روز سال عرفه یا علفه نام دارد، در این شب در شهر خمین سعی می کنند در همه اتاق ها چراغ روشن کنند،در روستای مکان در روز علفه مقداری علف سبز از کنار جوی آب می چینند و در طاقچه اتاق نشیمن می گذارند.

در روستای خوگان نیز در روز علفه از کنار جوی آب مقداری علف سبز می چینند و بر سر در همه ی اتاق های منزل نصب می کنند.

مردم این روستا بر روی پشت بام منزلشان آتش روشن می کنند و سعی می کنند اولین آتش را بر روی پشت بام منزلی روشن کنند که در آن سال یکی از افراد خانواده اش فوت کرده  است.

در این شب بچه ها پشت در خانه های روستاییان می روند و از هر منزل تخم مرغ پخته  و شیرینی می گیرند.

در گذشته و در شب علفه زنان دسته های علف را از سر در خانه ها آویزان می کردند و معتقد بودند که اسب اسفند یار می آید  و آن ها را می خورد.

آنها انجام این کار را خوش یمن می دانستند،همچنین کوزه ی نویی را پر از آب کرده و بر پشت بام خانه شان می گذاشتند، با این اعتقاد که اموات صاحب خانه آب کوزه را میخورند.

از دیگر کارهایی که در شب علفه انجام می شده پختن حلوا با روغن پاک حیوانی بود که همراه با چند عدد نان شاته  در سینی می گذاشتند و خیرات می کردند.

کلمات کلیدی: روز عرفه یا علفه، شهر خمین،استان مرکزی، سر درخانه ، تخم مرغ پخته