حمایت از کالای ایرانی | شنبه، ۲ تیر ۱۳۹۷

رمضان در سربند شازند - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

رمضان در سربند شازند

Loading the player...

دانلود

سنت های رمضان در سربند شازند

سنت های ماه رمضان در بخش سربند شهرستان شازند

آداب و رسوم هر منطقه ای آئینه تمام نمای تاریخ، فرهنگ، تمدن، اعتقادات، دین و مذهب آن منطقه است و در اورشلیخ (ماه رمضان) این آداب و رسوم  با توجه به صبغه فرهنگی و مذهبی منطقه سربند از تنوع و جذابیت های خاصی برخوردار است.

در سربند نیز مردم مثل سایر نقاط ایران ماه رمضان را ماه پرورش و اصلاح نفس و تقویت باورهای دینی و ترویج امور معنوی می دانند. 

از جمله سنت های رمضان در میان مردم این منطقه  آن بود که بر اساس آن مردم از نیمه ماه شعبان خود را برای استقبال از ماه رمضان آماده می کردند و خانه تکانی و نان پختن قبل از رسیدن ماه رمضان شبیه آنچه که قبل از ایام عید نوروز صورت می گرفت، قبل از ماه رمضان نیز مرسوم بود. 

بنابراین سنت حسنه مردم با نظافت و خانه تکانی، از چند روز مانده به ماه رمضان به پیشواز این ماه می روند؛ در این میان نظافت و غبارروبی مساجد با همکاری مردم و روحانی محل از اعمال قطعی است که از سال های دور در آستانه ماه مبارک رمضان انجام می شود. 

در گذشته های نه چندان دور زنان روستایی در یک اقدام همگانی و هماهنگ با نوعی از خاک سفید دیوارهای داخلی مساجد را اصطلاحا سفید می کردند.

پیش از اینکه رادیو و تلویزیون وارد جامعه سنتی ایران شود، روستاییان برای رویت هلال ماه به پشت بام ها می رفتند و ساعت ها منتظر می ماندند. بزرگترها بعد از رویت هلال ماه رمضان، به چهره یک کودک معصوم یا یک فرد مومن و نمازخوان نگاه می کردند و اعتقاد داشتند که نگریستن به صورت آدم های بی نماز و روزه خوار، خوش یمن نیست.

نگاه کردن به آیینه و فرستادن صلوات بر محمد و آل محمد (ص) بعد از رویت هلال ماه هنوز هم به عنوان یک رسم در بین سالمند و حتی میانسالان مناطق روستایی شهرستان مرسوم است و بر این اعتقاد مبتنی است که باید در ماه رمضان دل مومن همچون آیینه صاف و روشن باشد و از ناپاکی ها پاک شود. 

پیرمردان برای این منظور همواره آئینه کوچکی در درون جیب خود داشتند و بعد از اینکه خود به رویت آیینه می پرداختند، با فرستادن صلوات چندین بار آئینه را به دور خود و اهل خانواده می چرخاندند.

مردم سربند یکی دو روز مانده به آغاز ماه رمضان نان فطیری به نام اگردک یا ایردک درست می کردندکه یک نوع نان محلی است که روی آن با چنگال و ته استکان نقش بندی می شود. این فطیر از شیرینی های مخصوص ماه رمضان و مناسبتهای دیگری مانند نوروز است.

بیدار کردن برای سحری که به زبان ترکی محلی پا به شام یا پاشام و پشام گفته می شود

قبل از سحری حال و هوا و تب و تاب رمضان تمام روستاهای سربند را فرا می گرفت و چاووشی خوان ها با خواندن مناجات های ویژه مردم را بیدار می کردند تا کسی خواب نماند؛ صدای دلنشین اذان از بام های مناجات خوانها بلند می شد و عطر و بوی رمضان از هر کوی برزنی بلند بود. 

آداب و رسوم سحری بسیار ساده و سبک است. بیشتر مردم به هنگام سحر از غذاهای سبک مانند کره و پنیر و ماست استفاده می کردند و چای نیز یک پای ثابت سفره سحری بود