جاجیم بافی

 

جاجیم هنرنقش آفرینی وایجاد طرحهای افسونگر و خیال پرور بر روی پارچه به شمار می رود و گونه هنرهای دستی ارزشمندی است که ازدیربازدراین سرزمین رواج داشته ودرزمانهای مختلف اوج وفرود یافته است

جاجیم یکی از قدیمی ترین پارچه های دستباف ایران است و در حقیقت دست بافته ای شبیه گلیم به صورت راه راه و رنگین است که از نخ های پشمی یا پنبه ای و ابریشم و بعضا کرک بافته می شود. مهم ترین ماده اولیه مصرفی در تولید جاجیم نخ پشمی الوان می باشد. به طور کلی باید گفت از نخ پشمی در تار و پود جاجیم استفاده می گردد و تنها نخ پنبه ای در پود نازک آن کاربرد دارد. ضمن آن که برای تولید نخ جاجیم های ابریشمی نیز از نخ ابریشمی در تار و پود نخ پنبه ای در پود نازک استفاده می شود. نخ های پشمی یا ابریشمی الوان، همراه با طرح های اصیل و سنتی رایج در مناطق تولید ویژگی خاصی به جاجیم می بخشد و عمده ترین تفاوت جاجیم های تولیدی مناطق مختلف، طرح های آن است که در هر منطقه، ویژگی ها و خصوصیات خود را داراست.

جاجیم معمولا به صورت نواری به عرض ۲۰ تا ۳۵ سانتی متر بافته شده و بر اساس کاربردهایی که دارد در قطعات مورد نظر بریده می شود و مورد استفاده قرار می گیرد

جاجيم ‌بافي به عنوان يکي از گونه صنايع دستي است که از ديرباز در ايران و بالاخص در حال حاضر طي چند سال اخير در استان مرکزي رواج دارد.

حيات اين هنر در استان مرکزي مديون «بتول صاحب الداري»، اولين هنرمند جاجيم بافي استان مرکز است.

واکنون بعد از 20 سال تلاش اين زن، و خداحافظي اش از دنيا و زندگي، دختر وي  رضوان بهزاد نسب اين هنر را در استان زنده نگه داشته است و اکنون دست هايش ميراث دار هنر مادر است

کلمات کلیدی: جاجیم بافی،استان مرکزی،صنایع دستی، بتول صاحب الداري، رضوان بهزاد نسب

Keywords: Weaving woolen cloth