جهش تولید | چهارشنبه، ۱۲ آذر ۱۳۹۹

امامزاده بشیر ساوه - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

امامزاده بشیر ساوه

Loading the player...

دانلود

بقعة این امامزاده در جنوب بلوار خواجه نصیرالدّین طوسی شهر ساوه (خیابان فلاحت) واقع شده و مورد توجّه اهالی شهر ساوه می‏باشد.

ساختمان فعلی بقعه، بنایی چهار گوش است که ایوانی باریک در جبهه شمالی آن قرار دارد. داخل بنا چهار طاقنما در چهار ضلع است که در اصل از چهار جبهه دارای دری بوده و فعلا درِ ساده شمالی آن باقی مانده و مدخل دو درِ دیگر را تیغه نموده‏اند.

به نظر می‏رسد که اصل بنا به شکل هشت گوش با خشت و گل و در زوایا با نماکاری آجری بوده است مهم‏ترین تزئیناتی که از قدیم در این بنا باقی مانده، نقوش روی ملاط آجرها در گوشه شمال شرقی پشت راه پله‏ها می‏باشد و مربوط به دورة ایلخانان مغول، قرن هفتم هجری است و شباهت زیادی به تزئینات ایلخانی مسجد جامع ساوه دارد.

اصل بنا را متعلّق به قرن هفتم هجری معرّفی می‏کند که با خشت و گل ساخته شده و سپس در زاویه‏ها با آجر پوشش یافته است. پشت بام ورودی گنبدِ عرقچینی آن، آجر فرش و لبه بنا با آجر، هره چینی شده است.

مرقدِ امامزاده حدود یک متر از کف بقعه ارتفاع دارد. قبلا مرقد گلی بوده و سنگ قبری نداشته است اما بعدها، ضریح آلومینیومی طلایی و سفید رنگ با طرح مشبک لوزی شکل از مرقد محافظت می‏کند.

زمین و ازاره بقعه با سنگ مرمر پوشانده شده و الباقی دیوار گچ اندود است. کف با فرش و موکت پوشیده شده است

از گذشته تاکنون این بنا به نوادة بزرگوار امامزاده محمّد عابد بن امام موسی کاظم‏ ع شهرت داشته و در بین مردم نیز به فرزندِ امام هفتم‏ ع خوانده می‏شده است.

بنا به نقلی سیّد بشیر به آوه مهاجرت نموده تا از محضر بزرگان این شهر استفاده برد تا اینکه عاقبت در حین برگشت در مکان کنونی فوت نموده و دفن شد. فرزند او سیّد حسین نیز به همراه پدر بود که در ساوه سکونت اختیار کرد و بنا به نقلی بعدها پس از فوت در مقابل آرامگاه پدرش دفن شد.

بقعة سیّد بشیر به شمارة 2757 و در تاریخ 22/04/1379 به ثبت آثار ملّی و تاریخی رسیده است.