حمایت از کالای ایرانی | شنبه، ۵ خرداد ۱۳۹۷

امامزاده بشیر ساوه - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

امامزاده بشیر ساوه

Loading the player...

دانلود

بقعة این امامزاده در جنوب بلوار خواجه نصیرالدّین طوسى شهر ساوه (خیابان فلاحت) واقع شده و مورد توجّه اهالى شهر ساوه مى‏باشد.

ساختمان فعلى بقعه، بنایى چهار گوش است که ایوانى باریک در جبهه شمالى آن قرار دارد. داخل بنا چهار طاقنما در چهار ضلع است که در اصل از چهار جبهه داراى درى بوده و فعلا درِ ساده شمالى آن باقى مانده و مدخل دو درِ دیگر را تیغه نموده‏اند.

به نظر مى‏رسد که اصل بنا به شکل هشت گوش با خشت و گل و در زوایا با نماکارى آجرى بوده است مهم‏ترین تزئیناتی که از قدیم در این بنا باقى مانده، نقوش روى ملاط آجرها در گوشه شمال شرقى پشت راه پله‏ها مى‏باشد و مربوط به دورة ایلخانان مغول، قرن هفتم هجرى است و شباهت زیادى به تزئینات ایلخانى مسجد جامع ساوه دارد.

اصل بنا را متعلّق به قرن هفتم هجرى معرّفى مى‏کند که با خشت و گل ساخته شده و سپس در زاویه‏ها با آجر پوشش یافته است. پشت بام ورودى گنبدِ عرقچینى آن، آجر فرش و لبه بنا با آجر، هره چینى شده است.

مرقدِ امامزاده حدود یک متر از کف بقعه ارتفاع دارد. قبلا مرقد گلى بوده و سنگ قبرى نداشته است اما بعدها، ضریح آلومینیومى طلایى و سفید رنگ با طرح مشبک لوزى شکل از مرقد محافظت مى‏کند.

زمین و ازاره بقعه با سنگ مرمر پوشانده شده و الباقى دیوار گچ اندود است. کف با فرش و موکت پوشیده شده است

از گذشته تاکنون این بنا به نوادة بزرگوار امامزاده محمّد عابد بن امام موسى کاظم‏ ع شهرت داشته و در بین مردم نیز به فرزندِ امام هفتم‏ ع خوانده مى‏شده است.

بنا به نقلى سیّد بشیر به آوه مهاجرت نموده تا از محضر بزرگان این شهر استفاده برد تا اینکه عاقبت در حین برگشت در مکان کنونى فوت نموده و دفن شد. فرزند او سیّد حسین نیز به همراه پدر بود که در ساوه سکونت اختیار کرد و بنا به نقلی بعدها پس از فوت در مقابل آرامگاه پدرش دفن شد.

بقعة سیّد بشیر به شمارة 2757 و در تاریخ 22/04/1379 به ثبت آثار ملّی و تاریخی رسیده است.